Docent op eigen opleiding
Al toen hij werkte als orthopedisch schoentechnoloog wist Gido dat hij ooit het onderwijs in wilde. Eerst tien, vijftien jaar praktijkervaring opdoen en dan voor de klas - dat was het idee. Het gebeurde veel eerder dan hij had voorzien: Fontys vroeg hem om les te komen geven op zijn oude opleiding. Naast zijn praktijkbaan ging Gido één dag in de week lesgeven aan toekomstige orthopedisch schoenmakers.
Toen er bij Fontys een onderwijsinstructeur wegging, werd Gido voor die functie gevraagd. Hij was meteen enthousiast. “Ik kon lekker praktisch bezig zijn en heel direct studenten begeleiden.”
Terug naar Zeeland
De baan paste goed, maar omdat Gido en zijn vrouw inmiddels een dochtertje hadden, wilden ze dichter bij hun families in Zeeland gaan wonen. “En toen was daar de HZ met zo’n zelfde functie als ik deed, alleen dan voor technische vakken. Dat was puur toeval”, lacht Gido. In het JRCZ geniet hij volop. “Ik doe nu eigenlijk al het leuke van het docentschap. Ik begeleid de studenten, ik heb op een makkelijker niveau contact met ze en we hebben gewoon heel veel lol.”
Met zijn collega-onderwijsinstructeurs heeft Gido eens in de drie weken overleg. Omdat iedereen zijn eigen labs beheert, zien ze elkaar niet voortdurend, maar ze weten elkaar goed te vinden. “We hebben allemaal onze eigen specialiteit en het is leuk dat je elkaar kunt helpen. In het begin waren het nog wat losse eilandjes, maar we worden steeds meer een team. Aan het eind van de dag proberen we soms met z’n allen even een bakje koffie te doen.”
Elke dag is anders
“Elke dag is hier echt letterlijk anders.” Gido wordt er zichtbaar blij van. “De ene keer is het super gestructureerd, de andere keer verwacht ik een rustige dag en loopt het helemaal anders.” Door het jaar heen zijn er ook verschillen: “In het eerste semester zijn er veel praktijkopdrachten, dan zijn alle studenten bij mij te vinden. In het tweede semester zijn er vanuit het onderwijs bijna geen praktijkvragen, maar dan zijn er weer veel minoren.”